ფოტოს, პროგრამული კოდის ან ტექსტის შეკვეთა თავისთავად არ ნიშნავს ყველა ქონებრივი უფლების ავტომატურ და შეუზღუდავ გადაცემას.
ნორმატიული საფუძველი: საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი
ვინ ფლობს დაკვეთით შექმნილ კოდსა და დიზაინს
დამკვეთის მიერ პროგრამული კოდის ან დიზაინის საფასურის გადახდა თავისთავად არ უნდა ჩაითვალოს ყველა საავტორო ქონებრივი უფლების უპირობო გადაცემად. ხელშეკრულებაში უნდა განისაზღვროს, რომელი შედეგი შეიქმნება, რა გამოყენების უფლება გადაეცემა, რა მომენტიდან და რომელ ტერიტორიაზე, და შეიძლება თუ არა შედეგის შეცვლა ან მესამე პირზე გადაცემა.
მაგალითად, საიტის შემუშავების ხელშეკრულებაში გამიჯნეთ სპეციალურად შექმნილი დიზაინი, ღია კოდის ბიბლიოთეკები, ლიცენზირებული ფოტოები და შემსრულებლის წინასწარ არსებული პროგრამული კომპონენტები. ერთი წინადადება „ყველა უფლება ეკუთვნის დამკვეთს“ შეიძლება ვერ აღწერდეს მესამე პირის ლიცენზიის რეალურ შეზღუდვებს.
კანონის შესაბამისი მუხლინამუშევრის და გამოყენების იდენტიფიკაცია
შეადგინეთ აქტივების სია: ლოგო, საიტის დიზაინი, წყაროს კოდი, ფოტომასალა, ილუსტრაცია, ვიდეო და ბრენდული ტექსტი. თითოეულისთვის მიუთითეთ შემქმნელი, შექმნის საფუძველი, ლიცენზია, გადაცემის დოკუმენტი და ის არხები, სადაც გამოიყენებთ.
დასაქმებული და კონტრაქტორი
შრომითი და სამოქალაქო ხელშეკრულებები უფლებების საკითხში შეიძლება განსხვავდებოდეს. დაწერეთ, რომელ ქონებრივ უფლებას იღებს დამკვეთი, რა ვადით, რა ტერიტორიაზე, რა გამოყენებებისთვის და შესაძლებელია თუ არა ცვლილება ან მესამე პირზე გადაცემა.
ღია წყაროს ლიცენზიები
გარე პროგრამული პაკეტის გამოყენებისას შეინახეთ დამოკიდებულებების სია და ლიცენზიების პირობები. ზოგი ლიცენზია მოითხოვს საავტორო შეტყობინების შენარჩუნებას ან წყაროს გარკვეულ ხელმისაწვდომობას; ეს პირობები პროდუქტის გავრცელების მოდელს უნდა შეესაბამებოდეს.
გამოსახულებები და AI ინსტრუმენტები
საიტზე ფოტოს საძიებო სისტემაში პოვნა არ ნიშნავს კომერციული გამოყენების უფლებას. AI ინსტრუმენტთანაც საჭიროა სერვისის პირობების წაკითხვა და გამოსახულების შესაბამისობის შეფასება. თუ ფოტოზე ადამიანი ჩანს, ცალკე წარმოიშობა პერსონალური მონაცემებისა და გამოსახულების გამოყენების საკითხებიც.
სცენარი: დამკვეთი ითხოვს მთელ კოდს
სააგენტომ შექმნა საიტი და შემდეგ დავა იწყება იმაზე, ვის ეკუთვნის კოდი. პასუხი დამოკიდებულია ხელშეკრულების ტექსტზე, მესამე მხარის ბიბლიოთეკებზე, გადახდის პირობებზე და გადაცემის აქტზე. მხოლოდ ინვოისის სახელწოდება არ არის საკმარისი უფლებების გამოსაკვეთად.